{"id":488,"date":"2020-09-11T14:08:26","date_gmt":"2020-09-11T14:08:26","guid":{"rendered":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/?p=488"},"modified":"2020-09-11T14:08:26","modified_gmt":"2020-09-11T14:08:26","slug":"gastschrijver-in-mei-reinier-spreen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/?p=488","title":{"rendered":"Gastschrijver in mei: Reinier Spreen"},"content":{"rendered":"<p><strong>Van 16 tot 30 mei 2020, was\u00a0<a href=\"https:\/\/www.reinierspreen.nl\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\">Reinier Spreen<\/a> onze gastauteur. Hij schreef vier boeken, waaronder <em>Monument voor de quagga<\/em>, waarmee hij in 2017 op de shortlist voor de Jan Wolkersprijs belandde. \u201cSubliem,\u201d schreef Trouw in een recensie van dit boek. Tijdens zijn verblijf maakte Reinier om de zoveel dagen een korte, licht filosofische, schetsen over zijn dagen op de Wolkerstuin.<\/strong><\/p>\n<p><strong>18 mei<\/strong><br \/>\n<strong>Wolkerstuin I<\/strong><br \/>\nMensen lopen en fietsen langs, ze heffen hun hand, een korte groet. Ik kan dat gelukkig goed; zo werpt een studietijd in Groningen zijn vruchten af. Als het langer duurt beginnen de problemen. Twee van de vier bomen langs het pad zijn gesnoeid, ik zit te kijk. Ze blijven staan en wijzen: het oude tuinhuisje van Jan Wolkers. Ze zien iemand die groet en zich weer in zijn werk verdiept, volledig geconcentreerd. Ik zou zo graag diegene zijn.<\/p>\n<p><strong>21 mei<\/strong><br \/>\n<strong>Wolkerstuin II<\/strong><br \/>\nAugust Willemsen maakt ergens in zijn dagboeken het onderscheid tussen Mulisch en Nescio: de een schrijft wat hij weet, de ander wat hij niet weet. Ik deel zijn voorkeur voor de laatste soort, maar je kunt er beter een lezen dan zijn. Het zekere weten is imponerend. Een stuk van Ian Buruma in de krant, duizend woorden zonder twijfel, geschreven als een stratenmaker. Ik zit in de tuin. Er gaat geen uur voorbij zonder dat ik denk: ik kan het niet.<\/p>\n<p><strong>26 mei<\/strong><br \/>\n<strong>Wolkerstuin III<\/strong><br \/>\nEen lange sliert wandelaars op het pad. Ze vragen of ik de zoon ben van Wolkers en of ik al inspiratie heb. Dat laatste weet ik niet zeker. Mijn hoofd is leger dan ooit. Punten die ik met elkaar wil verbinden blijven om elkaar heen dansen, rechtlijnig denken lijkt onmogelijk. Ik kijk naar de vogels en de hommels. Soms sta ik zonder dat ik het doorheb op om koffie te zetten. Donderdag was de lucht ineens gevuld met pluisjes, vrijdag waren ze weer weg.<\/p>\n<p><strong>28 mei<\/strong><br \/>\n<strong>Wolkerstuin IV<\/strong><br \/>\nEen vriend die op bezoek kwam noemde het een illusie van groen, zo tussen de snelwegen, maar de echte illusie is die van de stilte. De auto\u2019s en de metro zijn er nog, maar ik hoor ze niet meer. Al het andere wordt steeds echter. Koolmezen jagen achter elkaar aan, duiven en eenden wagen zich op het terras, en elke dag meldt zich de grote bonte specht. Op het kleine grasveldje stonden vorige week nog twee schapen, maar die zijn ten prooi gevallen aan de wolf.<\/p>\n<p><strong>29 mei<\/strong><br \/>\n<strong>Wolkerstuin V<\/strong><br \/>\nAT5 vroeg vorige week of ik de geest van Wolkers voelde. Toen niet, nog steeds niet, ik heb daar boeken voor nodig. Ik pak Groeten van Rottumerplaat uit de kast. Vermakelijk. De oerman Wolkers, een beetje aangezet maar niet gespeeld. Onvermoeibaar in de weer met meeuwen, dode zeehonden en een oorwurm die hij op zijn lul zet om uit te vinden of hij naar binnen kruipt. Het is mijn laatste dag. Ik laat de dieren met rust en goddank is er niemand om me heen, dood of levend, die zegt dat dat anders moet.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Van 16 tot 30 mei 2020, was\u00a0Reinier Spreen onze gastauteur. Hij schreef vier boeken, waaronder Monument voor de quagga, waarmee hij in [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[3,5],"tags":[],"class_list":["post-488","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-de-gastschrijvers","category-nieuws"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/paDeJI-7S","jetpack-related-posts":[{"id":452,"url":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/?p=452","url_meta":{"origin":488,"position":0},"title":"Zie me hier dan zitten","author":"admin","date":"05\/15\/2020","format":false,"excerpt":"Schrijver en illustrator Rogier Cornelisse was onze eerste gastschrijver van 2020. Hij schreef voor Amstelglorie onderstaande tekst over zijn tijd in de Wolkerstuin en maakte voor ons een van zijn dagelijkse vogeltekeningen. \u2018Een eiland op een eiland op een eiland,\u2019 zo leg ik het aan vrienden uit met wie ik\u2026","rel":"","context":"In &quot;De gastschrijvers&quot;","block_context":{"text":"De gastschrijvers","link":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/?cat=3"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.wolkerstuin.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/IMG_5356-300x211.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":593,"url":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/?p=593","url_meta":{"origin":488,"position":1},"title":"Moll in de tuin","author":"admin","date":"04\/30\/2021","format":false,"excerpt":"Schrijver en Parooljournalist Maarten Moll verbleef de laatste twee weken van april op de Wolkerstuin en schreef daar iedere ochtend fraaie, contemplatieve columns over zijn verblijf op Amstelglorie. En over Jan Wolkers, uiteraard. Op Amstelglorie werd genoten van zijn columns, al ontstond er ook even lichte paniek toen men een\u2026","rel":"","context":"In &quot;De gastschrijvers&quot;","block_context":{"text":"De gastschrijvers","link":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/?cat=3"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.wolkerstuin.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/IMG_dahlia.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.wolkerstuin.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/IMG_dahlia.jpg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.wolkerstuin.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/IMG_dahlia.jpg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x"},"classes":[]},{"id":119,"url":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/?p=119","url_meta":{"origin":488,"position":2},"title":"Speech bij de opening van de Wolkerstuin","author":"admin","date":"12\/05\/2018","format":false,"excerpt":"Door Florence Tonk (3 juni 2018) De eerste naam die Jan Wolkers aan zijn tuinhuis gaf, in 1972-73 was Het Smolny,\u00a0naar een instituut voor adellijke meisjes in Sint-Petersburg, dat in 1917 het centrum van de proletarische revolutie werd. Later noemde hij het huisje Manderley, naar een landhuis in een roman\u2026","rel":"","context":"In &quot;Over ons&quot;","block_context":{"text":"Over ons","link":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/?cat=2"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.wolkerstuin.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/Smolny_klein-300x200.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":937,"url":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/?p=937","url_meta":{"origin":488,"position":3},"title":"Onze gastschrijvers voor 2025 zijn bekend!","author":"admin","date":"03\/06\/2025","format":false,"excerpt":"We zijn blij en trots onze gastenlijst voor het tuinseizoen van 2025 bekend te maken. Deze veelzijdige auteurs (in alfabetische volgorde) zullen tussen april en september gaan schrijven in het tuinhuis van Jan Wolkers op Amstelglorie: Yoko Heiligers, schrijver\/illustrator van o.a. het prentenboek Mensendieren (bekroond met zilveren penseel in 2024).\u2026","rel":"","context":"In &quot;De gastschrijvers&quot;","block_context":{"text":"De gastschrijvers","link":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/?cat=3"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.wolkerstuin.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/Croci-768x1024.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.wolkerstuin.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/Croci-768x1024.jpg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.wolkerstuin.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/Croci-768x1024.jpg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.wolkerstuin.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/03\/Croci-768x1024.jpg?resize=700%2C400&ssl=1 2x"},"classes":[]},{"id":464,"url":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/?p=464","url_meta":{"origin":488,"position":4},"title":"Liefdeswerk uit de Wolkerstuin","author":"admin","date":"07\/11\/2020","format":false,"excerpt":"Schrijvers en vriendinnen Mireille Geus (1964) en Anna van Praag (1967) woonden in juni een maand in de Wolkerstuin en schreven elkaar daar koortsachtig brieven. Deze worden gebundeld in het boek Liefdeswerk, een briefwisseling over schrijven, leven, liefde.\u00a0Hieronder twee brieffragmenten. Mireille Geus: Hoe ver moet je gaan? Hoe ver moet\u2026","rel":"","context":"In &quot;De gastschrijvers&quot;","block_context":{"text":"De gastschrijvers","link":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/?cat=3"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.wolkerstuin.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/07\/AnnaMireille-768x1024.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.wolkerstuin.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/07\/AnnaMireille-768x1024.jpg?resize=350%2C200&ssl=1 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.wolkerstuin.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/07\/AnnaMireille-768x1024.jpg?resize=525%2C300&ssl=1 1.5x, https:\/\/i0.wp.com\/www.wolkerstuin.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/07\/AnnaMireille-768x1024.jpg?resize=700%2C400&ssl=1 2x"},"classes":[]},{"id":265,"url":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/?p=265","url_meta":{"origin":488,"position":5},"title":"De gastschrijvers van 2018 &#8211; proefdraaien","author":"admin","date":"02\/01\/2019","format":false,"excerpt":"In 2018 draaiden we, vanaf juni, proef met de schrijversresidentie. We hadden meteen een fantastische en volledige bezetting. Als eerste kwam Rob van Essen die hier de laatste hand leggen aan zijn veelgeprezen roman De Goede Zoon, die in het najaar van 2018 zou verschijnen. Ook schreef hij maar liefst\u2026","rel":"","context":"In &quot;De gastschrijvers&quot;","block_context":{"text":"De gastschrijvers","link":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/?cat=3"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.wolkerstuin.nl\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/Eksterveer-300x225.jpg?resize=350%2C200&ssl=1","width":350,"height":200},"classes":[]}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/488","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=488"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/488\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":491,"href":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/488\/revisions\/491"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=488"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=488"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.wolkerstuin.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=488"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}